อ้อม พิยดา เสียใจจนลืมลูก ได้คำพูด น้องนาวา ดึงสติตื่น!

นาวา : ตอนนั้นเหมือนแม่ไม่สนใจ นาวา เท่าไหร่ค่ะ เหมือนแม่ลืมไป

อ้อม พิยดา : คุณพิศาล เสีย เลยเคว้งคว้างเลย ละเลยเขาว่าการเอาเข้านอนไม่ อ้อม ก็พี่อาท ก็จะต้องเป็นคนเอาเขาเข้านอน วันนั้นพ่อแม่หายหมดเขาเลยอยู่กับพี่เลี้ยงจนมีวันหนึ่งเขาก็ไปถามยายเขา

นาวา : คิดถึงตาเปี๊ยกไหม

อ้อม พิยดา : ยายเขาก็บอกว่าต้องคิดถึงสิลูกแต่วันหนึ่งเราก็ต้องก้าวข้ามความรู้สึกเสียใจไป ยาย ยายเก่งจังเลยไม่เหมือนแม่จ๋าเลย เสียใจจนลืม นาวา ไปแล้ว เราก็ตกใจตื่นจากภวังค์ขึ้นมาหันมาหาเขาแล้วก็มานั่งคิดว่า ฉันลืมลูกฉันไปเลย