“หม่ำ จ๊กมก” เล่าวินาทีญาติติดในห้างโคราช เหตุทหารคลั่งกราดยิง

จากเหตุ จ.ส.อ.จักรพันธ์ ถมมา อายุ 32 ปี ทหารของหน่วยกองพันกระสุนที่ 22 กองทัพภาคที่ 2 จังหวัดนครราชสีมา คลั่งก่อเหตุกราดยิงกลางใจเมืองจังหวัดนครราชสีมา(โคราช) เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 ตั้งแต่เวลา 14.35 น. โดยหลบหนีเข้าไปอยู่ในศูนย์การคเทอร์นอล 21 ล่าสุดเมื่อเวลา 09.03 น. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ถูกวิสามัญฯในห้องเย็น ชั้นLG โดยทางนักแสดงตลก "หม่ำ-เพทาย วงษ์คำเหลา" หรือ "หม่ำ จ๊กมก" ยอมรับว่ามีญาติอยู่ในสถานที่เหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้ตนน้ำตาไหล ร้องไห้ และไม่อยากรับรู้อ่านข่าวเลย โดยหม่ำเล่าว่า

ผมทำใจไม่ได้ ผมไม่ดู ปิดเลย ผมมีลูก มีครอบครัว ผมรู้ว่าการสูญเสียลูก เมีย หรือใครในครอบครั้วไป ผมไม่สามารถจะรับได้ และว่าถ้าตนเป็นคนที่ต้องเสียครอบครัวหรือญาติไปกับเหตุการณ์ลักษณะนี้คงทำใจได้ยาก

ถ้าผมเป็นเขา ต่อให้ 10 ปี 20 ปี หรือ 100 ปี มันไม่มีวันลืมวันนี้ได้ เป็นวันที่จู่ๆญาติมาตายโดยที่ไม่รู้อะไรเลย ผมมีครอบครัว ผมรู้สภาพ และพวกนี้ผมจะไม่ดู จะไม่อ่าน และไม่อะไรเลย ผมจะร้องไห้ ผมน้ำตาไหลตั้งแต่ คืนวันที่ 8 พอข่าวนี้มา ตั้งแต่ดีกๆ คืนนั้นผมก็ไม่ดูเลย เมียเปิดที่วี ผมก็บอกให้ปิด ผมดูไม่ได้ ผมทนไม่ไหว ในเหตุการณ์ร้ายดังกล่าวมีคนรู้จักของตน 2 คนติดอยู่ในนั้น แต่โชคดีมากที่ได้รับการช่วยเหลือจนสามารถออกมาได้อย่างปลอดภัย โดยตนเองเป็นคนที่บ่อน้ำตาตื้น ร้องให้ได้ง่ายถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับครอบครัว

“หม่ำ จ๊กมก” เล่าวินาทีญาติติดในห้างโคราช เหตุทหารคลั่งกราดยิง

ปกติจึงหลีกเลี่ยงไม่ดูหนังครอบครัว ไม่ดูข่าวที่เด็กสาวโดนข่มขึ้น ไม่ดูข่าวเด็กที่ถูกลูกหลง ถูกยิงตาย หรือถูกรถชนตาย ผมไม่ดู ผมไม่อยากเห็นคำสัมภาษณ์ของพ่อแม่เขา ผมดูแล้วผมอิน สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ไม่ใช่แค่คนโคราชที่อกสั่นขวัญหาย แต่คนอื่นๆก็รู้สึกเช่นเดียวกัน มันพลอยให้ระแวงไปหมดทุกที่เลย ว่าจะปลอดภัยไหม มันจะยังไง แล้วคนพวกนี้ไม่รู้ว่าจิตใจทำด้วยอะไร ก็บอกลูกๆ เวลาไปไหนให้ระวังตัว ดูทิศ ดูทาง ส่วนผมปกติก็ไม่ค่อยไปไหน อยู่แต่ในบ้าน งานเสร็จผมก็กลับ
บ้าน ไม่ก็ไปหาหลาน ไม่ค่อยไปไหนอยู่แล้ว

โดยส่วนตัวเขารู้จักและสนิทสนมกับคนโคราชหลายคน พอเกิดเรื่องก็พยายามสอบถามว่าแต่ละคนปลอดภัยดีไหม สำหรับเหตุที่เกิดขึ้นครั้งนี้แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องที่ลืมไม่ลง แต่กระนั้นชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป มันไม่มีทางผ่านไปได้หรอก มันอยู่ในใจผมตลอด แต่ทั้งหลายทั้งมวล เราก็ต้องเดินหน้า อยากให้พี่น้องชาวโคราชเดินหน้า สู้กับมัน ถึงแม้จะลืมไม่ได้ แต่ก็เก็บเอาไว้ในห้วงที่คิดถึง แต่ในวันที่เราต้องเดินไปข้างหน้าเราก็เดินไป แอบๆ คิดถึง แต่อย่าคิดถึงบ่อย เดี๋ยวเราจะซึม จะเศร้าไปด้วย