ซึ้งน้ำตาไหล! จากใจ‘วิน Sqweez Animal’ ถึงน้องชายที่จากไปไม่มีวันกลับ

เรา 2 คนเดินทางกันมาไกลมากจริงๆจากวันแรกที่เด็กชายร่างเล็กๆ อายุ 16 ปี หนึ่งคนเดินเข้ามาอย่างอายๆ ในระหว่างช่วงเวลาฝึกซ้อมดนตรีที่ "ก.พ" (ประเทศอังกฤษ) ผ่านการแนะนำของแชมป์.

หนุ่มน้อยที่ทั้งสุภาพนอบน้อมและอ่อนโยน มีการวางตัวเป็นสุภาพบุรุษตลอดเวลา และมีคุณสมบัติที่หาได้ยากมากในหมู่นักดนตรี นั่นก็คือความมีระเบียบวินัยและขยันฝึกซ้อม... เจ้า "สิงห์" ชนะใจผมอย่างง่ายดายตั้งแต่เราพบกันในครั้งแรกๆ เราร่วมแชร์ความรักและความฝันในทางสายดนตรีด้วยกันมาตลอด'

ในยามที่ทุกๆ อย่างดูเหมือนจะเริ่มพังลง สิงห์เป็นคนเดียวที่ยังคงยืนหยัดในการร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ข้างๆ ผม เชื่อในเพลงที่ผมเขียน ไม่สงสัยในความสามารถการเป็นนักร้องนำของผมเลย และเมื่อพูดถึงความสามารถ ผมอดที่จะชื่นชมและศรัทธาในตัวน้องคนนี้ไม่ได้จริงๆ จากวันแรกจนถึงวันนี้ ผมเห็นการเจริญเติบโต ที่รวดเร็วและงดงามของสิงห์ จากเด็กน้อยที่ขี้อายคนนั้น กลายเป็นมือกีต้าร์ที่มีรสนิยมและฝีไม้ลายมือที่หาตัวจับได้ยากที่สุดคนหนึ่งของประเทศไทย ผมภูมิใจในตัวสิงห์มากจริงๆ และดีใจที่ได้ร่วมงานกันและได้บอกกับเขาอยู่บ่อยๆ ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่

กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผมเองยังคงไม่อยากจะเชื่อว่าน้องชายสุดที่รักของผม คนที่เป็นยิ่งกว่ามือกีต้าร์ คนที่เป็นเสมือนลมที่พยุงปีกคู่นี้ให้สยายบินไปในเส้นทางแห่งความฝัน ตลอดระยะเวลากว่า 15 ปี บัดนี้เขาได้ลาจากผมไปแล้วตลอดกาล ผมยังพอที่จะรู้สึกดีได้อยู่บ้างที่อย่างน้อยคอนเสิร์ต ที่เราร่วมเล่นกัน 2-3 งานสุดท้าย พวกเรา SQWEEZ ANIMAL ได้มอบโชว์ที่ดีที่สุดให้แก่บรรดาแฟนเพลงแล้ว และพี่ชายคนนี้ก็ได้บอกรักและชื่นชมน้องคนนี้อย่างเต็มที่ในงานนั้น ไม่คิดเลยว่าการกอดคอกันถ่ายรูปเมื่องาน Singha Street จะเป็นงานสุดท้ายของเรา

ถึงการจากลาในครั้งนี้เราจะไม่ได้บอกลากันแต่พี่ก็เชื่อว่านี่คือสิ่งที่สิงห์ต้องการจริงๆมันอาจจะยากที่จะทำใจรับได้แต่พี่ก็เคารพในการตัดสินใจของสิงห์เสมออยู่แล้ว มันน่าเสียดายที่เราต้องหยุดการเดินทางนี้ไว้เพียงเท่านี้ BRO..WE WERE SUCH A GREAT TEAM!!! พี่จะพยายามสานฝันของเราต่อไปให้ได้นะ ถึงแม้ว่าการเดินไปคนเดียวคงจะแปลกพิลึกยังไงช่วยเป็นกำลังใจให้พี่ด้วยนะน้องรัก RIP'